Af hverju...
...ætli mér reynist miklu auðveldara að koma mér í gang við að skrifa bloggfærslur heldur en ritgerð???
Ég er sem sagt ekki enn búin með ritgerðina í meat production sem stóð til að skila þann 30. mars. Kennarinn ákvað að fresta skilum fram yfir páska og það má segja að ég hafi fengið að vita það ca hálfum sólarhring of snemma. Hálfum sólarhringi seinna hefði ég nefnilega væntanlega verið búin að yfirstíga þann skelfilega háa og erfiða þröskuld að byrja að skrifa og væri þá hugsanlega langt komin eða jafnvel búin og gæti verið að njóta góða veðursins núna, nú eða lesa fyrir próf.
En þýðir ekkert að fást um það og ekkert annað í stöðunni en að lofa bót og betrun og hafa sig af stað....á morgun. Fer nú ekki að tapa svefni yfir þessu meðan enn er vika til stefnu.
Þórey kommentaði um daginn, að ég held hjá öllum bekkjarfélögunum sem halda úti bloggsíðu (nema þessum sem ekki er búinn að uppfæra sína síðan um jól - taki til sín sem eiga) og ég var að hugsa um að svara henni á öllum síðunum. Mín eðlislæga leti tók svo yfirhöndina og ég ákvað að láta duga að gera það hér.
Hún var sem sagt að spá í bekkjarhitting í sumar. Hljómar vel og ég mun örugglega reyna að mæta ef ég mögulega get. Hins vegar ætla ég að vera hreinskilin og lýsi því hér með yfir að ég nenni hvorki að taka þátt í skipulagsvinnu eða ákvarðanatöku í sambandi við þetta. Ég er félagsskítur, ég veit það vel. En fyrir það fyrsta er ég náttúrulega gersneidd öllum skipulagshæfileikum og auk þess hef ég nóg með að skipuleggja og taka ákvarðanir um mitt eigið líf og persónulegu málefni þessa stundina. Svo er ég líka löt.
Kannski rétt að taka fram að ég ætlast að sjálfsögðu ekki til þess að aðrir nenni þessu neitt frekar (enda væri það líklega hámark sjálfhverfu og eiginhagsmunasemi). En mikið asskoti yrði þetta nú skemmtilegt ef einhverjir hafa meiri nennu í svona skipulagningu en ég og af yrði.
Ég geri mér líka grein fyrir því að miðað við þessa yfirlýsingu er ég í afar slæmri stöðu til að setja fram einhverjar óskir um tíma og/eða staðsetningu. Samt sem áður ætla ég að minna á að ef hittingurinn (ef af verður) á að vera annars staðar en í Danmörku er júnímánuður ekki í boði af minni hálfu. Reikna ekki með að koma neitt heim fyrr en í endaðan júní. Og þar með vitið þið líka hvað þið getið gert til að koma í veg fyrir að ég mæti:)
Jafnframt er það á hreinu að ég kem til með að strauja austur á land á hestamannamót helgina 28. júní-1. júlí, hvað sem öllum bekkjarhittingi líður, ef ég get með nokkru móti talið mér trú um að fjárhagurinn leifi. Nú og ef ég hef ekki efni á hestamannamótsferð hef ég sjálfsagt ekkert frekar efni á nokkrum öðrum ferðalögum né skemmtunum og kemst þá hvort sem er ekki á bekkjarhitting þá helgina.
Reyndar myndi passa mér fínt að hafa hittinginn í Danmörku einhvern tíman í júní. Vantar endilega burðardýr fyrir eitthvað af yfirvigtinni minni (þ.e. þeirri sem ekki er gróinn við afturendann á mér) heim. Er farin að sjá fram á verulega fjárútlát á þessu sviði.
Þá er ég alla vega búin að koma þessu á framfæri og svara Þóreyju og hugsa því ekki meir um þetta fyrr en ég annað hvort fæ boð í hitting eða meldingu um að það verði ekkert af svoleiðis.
Kemur allt í ljós.
Áður en ég enda þessa færslu og fer að sofa má ég svo til með að segja frá því stórmerkilega afreki að ég er búin að eiga mörghundruð grömm af súkkulaði inn á herbergi hjá mér í tvær vikur án þess svo mikið sem láta mér detta í hug að éta það. Hver hefði trúað því að þetta ætti einhvern tíman eftir að gerast að ÉG gæti átt nammi í tvær vikur?? Þarna er, eins og þið hafið eflaust getað giskað á, um að ræða Nóa Siríus páskaeggið mitt númer fimm sem fjölskyldan færði mér um daginn. Hvað haldið þið, næ ég að þrauka dagana fimm og hálfan sem eftir eru þar til mér verður heimilt að éta það??
Það er alla vega svo sannarlega planið en mikið ofboðslega hlakka ég til á sunnudaginn. Ekki nóg með að mega þá eta eggið heldur er mér líka boðið í mat, þessa fínu lambasteik, hjá Dagbjörtu, nýtrúlofuðu frænku minni og Andrési unnusta hennar sem vill einmitt svo vel til að er snilldar kokkur. Afar góður eiginleiki í fari karlmanns og ég myndi eflaust hafa þennan hæfileika í huga ef ég ætlaði að ná mér í mann svona yfireitt.
og með það býður sveitalubbinn góða nótt og sendir ykkur bestu kveðjur frá Kóngsins Kaupinhafn (væri kannski réttara að kalla það Drottningarinnar Kaupinhafn eins og staðan er núna)
Ég er sem sagt ekki enn búin með ritgerðina í meat production sem stóð til að skila þann 30. mars. Kennarinn ákvað að fresta skilum fram yfir páska og það má segja að ég hafi fengið að vita það ca hálfum sólarhring of snemma. Hálfum sólarhringi seinna hefði ég nefnilega væntanlega verið búin að yfirstíga þann skelfilega háa og erfiða þröskuld að byrja að skrifa og væri þá hugsanlega langt komin eða jafnvel búin og gæti verið að njóta góða veðursins núna, nú eða lesa fyrir próf.
En þýðir ekkert að fást um það og ekkert annað í stöðunni en að lofa bót og betrun og hafa sig af stað....á morgun. Fer nú ekki að tapa svefni yfir þessu meðan enn er vika til stefnu.
Þórey kommentaði um daginn, að ég held hjá öllum bekkjarfélögunum sem halda úti bloggsíðu (nema þessum sem ekki er búinn að uppfæra sína síðan um jól - taki til sín sem eiga) og ég var að hugsa um að svara henni á öllum síðunum. Mín eðlislæga leti tók svo yfirhöndina og ég ákvað að láta duga að gera það hér.
Hún var sem sagt að spá í bekkjarhitting í sumar. Hljómar vel og ég mun örugglega reyna að mæta ef ég mögulega get. Hins vegar ætla ég að vera hreinskilin og lýsi því hér með yfir að ég nenni hvorki að taka þátt í skipulagsvinnu eða ákvarðanatöku í sambandi við þetta. Ég er félagsskítur, ég veit það vel. En fyrir það fyrsta er ég náttúrulega gersneidd öllum skipulagshæfileikum og auk þess hef ég nóg með að skipuleggja og taka ákvarðanir um mitt eigið líf og persónulegu málefni þessa stundina. Svo er ég líka löt.
Kannski rétt að taka fram að ég ætlast að sjálfsögðu ekki til þess að aðrir nenni þessu neitt frekar (enda væri það líklega hámark sjálfhverfu og eiginhagsmunasemi). En mikið asskoti yrði þetta nú skemmtilegt ef einhverjir hafa meiri nennu í svona skipulagningu en ég og af yrði.
Ég geri mér líka grein fyrir því að miðað við þessa yfirlýsingu er ég í afar slæmri stöðu til að setja fram einhverjar óskir um tíma og/eða staðsetningu. Samt sem áður ætla ég að minna á að ef hittingurinn (ef af verður) á að vera annars staðar en í Danmörku er júnímánuður ekki í boði af minni hálfu. Reikna ekki með að koma neitt heim fyrr en í endaðan júní. Og þar með vitið þið líka hvað þið getið gert til að koma í veg fyrir að ég mæti:)
Jafnframt er það á hreinu að ég kem til með að strauja austur á land á hestamannamót helgina 28. júní-1. júlí, hvað sem öllum bekkjarhittingi líður, ef ég get með nokkru móti talið mér trú um að fjárhagurinn leifi. Nú og ef ég hef ekki efni á hestamannamótsferð hef ég sjálfsagt ekkert frekar efni á nokkrum öðrum ferðalögum né skemmtunum og kemst þá hvort sem er ekki á bekkjarhitting þá helgina.
Reyndar myndi passa mér fínt að hafa hittinginn í Danmörku einhvern tíman í júní. Vantar endilega burðardýr fyrir eitthvað af yfirvigtinni minni (þ.e. þeirri sem ekki er gróinn við afturendann á mér) heim. Er farin að sjá fram á verulega fjárútlát á þessu sviði.
Þá er ég alla vega búin að koma þessu á framfæri og svara Þóreyju og hugsa því ekki meir um þetta fyrr en ég annað hvort fæ boð í hitting eða meldingu um að það verði ekkert af svoleiðis.
Kemur allt í ljós.
Áður en ég enda þessa færslu og fer að sofa má ég svo til með að segja frá því stórmerkilega afreki að ég er búin að eiga mörghundruð grömm af súkkulaði inn á herbergi hjá mér í tvær vikur án þess svo mikið sem láta mér detta í hug að éta það. Hver hefði trúað því að þetta ætti einhvern tíman eftir að gerast að ÉG gæti átt nammi í tvær vikur?? Þarna er, eins og þið hafið eflaust getað giskað á, um að ræða Nóa Siríus páskaeggið mitt númer fimm sem fjölskyldan færði mér um daginn. Hvað haldið þið, næ ég að þrauka dagana fimm og hálfan sem eftir eru þar til mér verður heimilt að éta það??
Það er alla vega svo sannarlega planið en mikið ofboðslega hlakka ég til á sunnudaginn. Ekki nóg með að mega þá eta eggið heldur er mér líka boðið í mat, þessa fínu lambasteik, hjá Dagbjörtu, nýtrúlofuðu frænku minni og Andrési unnusta hennar sem vill einmitt svo vel til að er snilldar kokkur. Afar góður eiginleiki í fari karlmanns og ég myndi eflaust hafa þennan hæfileika í huga ef ég ætlaði að ná mér í mann svona yfireitt.
og með það býður sveitalubbinn góða nótt og sendir ykkur bestu kveðjur frá Kóngsins Kaupinhafn (væri kannski réttara að kalla það Drottningarinnar Kaupinhafn eins og staðan er núna)
Efnisorð: sveitalubbafréttir

1 Comments:
Úff já þessir þröskuldar, furðulegt að maður skuli alltaf lenda í því að vera á síðustu stundu með allt....
Ég væri nú alveg til í að koma og bera eitthvað af þessari yfirvigt, lofa engu en hef það í huga;)
Skrifa ummæli
<< Home