Tæp þrjú ár síðan síðast...
... og þá er kannski ekki úr vegi að rifja upp hvernig svona bloggun fer fram. Reyndar hefur öðru hvoru á þessum þremur árum hvarflað að mér að henda hér inn færslu, hef þá væntanlega talið mig hafa eitthvað stórmerkilegt fram að færa. Hins vegar beit ég það á einhverjum tímapunkti í mig að á meðan ég nennti ekki að skrifa ritgerðina sem ég átti að vera að skrifa þá skyldi ég ekki láta það eftir mér að blogga. Alla vega þá er ritgerðinni nú lokið og ég útskrifuð enn eina ferðina frá Landbúnaðarháskóla Íslands. Tíminn verður svo að leiða í ljós hvort það sé í síðasta skipti.
Þessi stórmerkilegheit sem ég ætlaði á sínum tíma að blogga um hafa hins vegar greinilega ekki verið merkilegri en það að ég get ekki með nokkru móti munað um hvað þau snerust.
Þessi færsla núna átti nú fyrst og fremst að vera til að tékka á hvort ég myndi enn lykilorðið og rifja upp gamla takta. Það er samt kannski ekki úr vegi að nota tækifærið og viðra smá vangaveltur um Landsmót hestamanna sem er aaaalveg að fara að hefjast í Reykjavík (og mikið hlakka ég til) en það er einmitt staðsetningin sem hefur farið nokkuð fyrir brjóstið á mörgum sveitavargnum, mér þar með talinni. Menn tala um að þetta verði ekkert eins og landsmót, vanti alla landsmótsstemmingu og svo framvegis og ég hef alveg tekið þátt í þeim umræðum. En svo fór ég að velta því fyrir mér hvað þessi stemminger eiginlega, í hverju felst hún? Er ekki stemming viðburðar í sjálfu sér bara fólkið sem hann sækir eða kannski öllu heldur upplifun fólksins og viðhorf? Ég er alla vega komin á þá skoðun að á meðan það mætir haugur af góðum hrossum og enn meira af skemmtilegu og jákvæðu hrossaáhugafólki sem allt kemur vonandi allt með það að markmiði að hitta mann og annan, eiga góðar stundir og njóta þess besta sem íslensk hrossarækt hefur að bjóða, þá komi bara til með að myndast hin fínasta landsmótsstemming alveg sama hvar mótið er haldið. Svo verum bara jákvæð og glöð, fjölmennum og skemmtum okkur vel og fallega.
En svo ég endi nú ekki á alveg svona jákvæðum nótum (fer mér ekki vel að vera jákvæð mjög lengi) þá finnst mér staðsetning LM 2014 mun krítískari en þessi og kannski efni í sér pistil með tíð og tíma og það hefur ekkert að gera með neina landsmótsstemmingu eða skort á henni heldur eingöngu að menn gangi ekki á bak orða sinna.
Þessi stórmerkilegheit sem ég ætlaði á sínum tíma að blogga um hafa hins vegar greinilega ekki verið merkilegri en það að ég get ekki með nokkru móti munað um hvað þau snerust.
Þessi færsla núna átti nú fyrst og fremst að vera til að tékka á hvort ég myndi enn lykilorðið og rifja upp gamla takta. Það er samt kannski ekki úr vegi að nota tækifærið og viðra smá vangaveltur um Landsmót hestamanna sem er aaaalveg að fara að hefjast í Reykjavík (og mikið hlakka ég til) en það er einmitt staðsetningin sem hefur farið nokkuð fyrir brjóstið á mörgum sveitavargnum, mér þar með talinni. Menn tala um að þetta verði ekkert eins og landsmót, vanti alla landsmótsstemmingu og svo framvegis og ég hef alveg tekið þátt í þeim umræðum. En svo fór ég að velta því fyrir mér hvað þessi stemminger eiginlega, í hverju felst hún? Er ekki stemming viðburðar í sjálfu sér bara fólkið sem hann sækir eða kannski öllu heldur upplifun fólksins og viðhorf? Ég er alla vega komin á þá skoðun að á meðan það mætir haugur af góðum hrossum og enn meira af skemmtilegu og jákvæðu hrossaáhugafólki sem allt kemur vonandi allt með það að markmiði að hitta mann og annan, eiga góðar stundir og njóta þess besta sem íslensk hrossarækt hefur að bjóða, þá komi bara til með að myndast hin fínasta landsmótsstemming alveg sama hvar mótið er haldið. Svo verum bara jákvæð og glöð, fjölmennum og skemmtum okkur vel og fallega.
En svo ég endi nú ekki á alveg svona jákvæðum nótum (fer mér ekki vel að vera jákvæð mjög lengi) þá finnst mér staðsetning LM 2014 mun krítískari en þessi og kannski efni í sér pistil með tíð og tíma og það hefur ekkert að gera með neina landsmótsstemmingu eða skort á henni heldur eingöngu að menn gangi ekki á bak orða sinna.
