einhvern tíman endur fyrir löngu...

...en samt bara í næstsíðustu færslu minntist ég eitthvað á hina ógnvænlegu "killer sheep". Fékk svo sem aldrei neina góða skýringu á hverslags fjárstofn þetta væri, aðeins að þær væru stórhættulegar og héldu mest til á Stórasandi.

Ég hlustaði náttúrulega stóreyg á og svaf lítið fyrir skelfingarhrolli næstu nótt. Þegar svo undanreiðardagurinn hafði liðið án þess að ég rækist á þessar háskaskepnur andaði ég léttara og prísaði mig sæla fyrir að hafa þraukað ein tuttugu og helvítishelling mörg ár án þess að rekast á þennan fénað.

Ákvað þar sem ég sat í Fellaskála og fagnaði lífinu að héðan í frá skyldi ég halda vel og rækilega upp á hvern undanreiðardag sem mér tækist að þrauka án þess að lenda í þess háttar lífsháska (að sjálfsögðu verður fagnað með irish coffee eða álíka veigum).

Það er svo sem betur fer bara einn undanreiðardagur á ári þannig að þannig að áhættan er bundin við einn dag á ári, eða kannski tvo ef ég er þannig staðsett í seinni göngum. Restina af árinu get ég verið nokkuð áhyggjulaus.

Eða hvað..............???

Ég fór nefnilega í gærkvöldi að kíkja á myndir sem Sigríður systir hefur verið að taka undanfarna mánuði og áttaði mig á því hættan er kannski ekki eins bundin við Stóra Sand og mér var tjáð í haust og nær þar með til mun fleiri daga ársins en þeirra tveggja sem fyrr eru nefndir.

Ég get sem sagt ekki betur séð en við höfum barasta eintak af þessum vafasama stofni í fjárhúsunum heima eða hvernig á annars að útskýra svona háttalag hjá íslenskri sauðkind???

Sjáiði ekki græðgisglampann í augnaráðinu ???

Það vill reyndar svo vel til að þetta er eflaust kynblendingur. Bæði bendir liturinn til þess (killer sheep eru sem sagt yfirleitt svartar eða mórauðar ef ég man rétt) og svo eru allir fingurnir enn á mér og öðrum á heimilinu þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir skepnunnar til að ná þeim af. Þar að auki eru gangnahestarnir eftir því sem ég best veit enn á lífi þrátt fyrir að hafa dvalið í fjárhúsunum síðan í janúar, reyndar í þokkalega víggirtum stíum, en ef það er eitthvað sem er í meiri áhættu með að vera étið af killer sheep en tungudeli eru það gangnahestar tungudelanna.

Það sem mér er hins vegar ómögulegt að skilja er hvernig þetta hefur borist í stofninn þar sem féð heima er nú að mínu viti ekki vant að leggjast í miklar langferðir og mér er til efs að nokkur rolla úr okkar núverandi fjárstofni hafi einhvern tíman álpast alla leið fram á Stórasand. Ef svo væri hefði viðkomandi alla vega örugglega ekki komist til baka aftur.

Þetta getur bara þýtt eitt.....

stofninn hlýtur að vera farinn að dreifa sér út fyrir Stórasand þannig að bráðlega verður enginn öruggur. Og þar með höfum við öll ástæðu til að fagna lífinu á viðeigandi hátt hvern einasta dag ársins, ekki bara í göngum:)

Skál fyrir því!!

Sveitalubbinn kveður úr fjárhúsunum

(einstakur kjarkur ekki satt....?)

núerégsvoaldeilishissa....

kíkti á Húnahornið einu sinni sem oftar og sá þá þetta . Það er alltaf gott þegar sveitarfélög eru með forgangsröðunina á hreinu ekki satt. Annað eins þarfaþing hefur eflaust ekki sést á svæðinu í háa herrans tíð og Skagstrendingar svo sannarlega öfundsverðir sem aldrei fyrr....

Anyway, þá er ég enn með lífsmarki þó að síðan hafi ekki verið það í langan tíma (man ekki hversu langan en einhver lesandinn virðist með það allt á hreinu).

Ástæðan fyrir þessum sofandahætti er einfaldlega sú að það hefur ekki gerst mjög lengi að mig hafi langað að blogga og setið fyrir framan tölvu bæði á sama tíma og ekki hefur hvarflað að mér þegar bloggandinn hefur komið yfir mig að hafa mig upp úr sófanum og starta tölvu.

Núna aftur á móti sit ég fyrir framan nettengda tölvu en nenni samt ekki að blogga - alla vega ekki umfram það sem hér er komið enda á ég víst að vera að vinna í Msc verkefninu mínu en ekki að hanga á netinu.

En sjáum til. Aldrei að vita nema það birtist heillangt og ítarlegt blogg innan tíðar - eða alla vega blogg - fer eftir því í hversu miklum mæli ég nenni að tína í ykkur sögulegar staðreyndir um mig og mína síðustu fimm mánuðina plús einhverja daga.

Sveitalubbinn kveður úr fjárhúsunum á Hesti
(þar sem fyrstu lömbin komu í heiminn í gærkvöldi og eru svoooo ótrúlega sæt)