stjörnuspeki

Ég gef nú yfirleitt ekki mikið fyrir stjörnuspár (má þó alltaf til með að lesa þær þó ekki sé nema til annars en að geta hrist hausinn yfir vitleysunni). Finnst sjaldnast neitt af því sem kemur fram í stjörnuspám eiga við mig en þó eru á þessu einstöku undantekningar eins og t.d. í Mogganum í dag:

Ljón: Þú átt það til að hugsa of mikið um hlutina, sem getur valdið því að þú hikir og jafnvel drollir við framkvæmdir. Ekki ná öllu hárrétt, kláraðu bara verkið. Þú er frábær þegar þú einu sinni hefst handa.

Það liggur við að ég hallist að því að sá sem þetta skrifar hljóti að þekkja mig- og það töluvert vel bara. Kannski það sé kennari sem einhvern tíman hefur lent í því að sjá mig koma hlaupandi korter yfir skilafrest, ósofin, í stresskasti dauðans, veifandi ritgerðinni/verkefninu óyfirlesnu og glóðvolgu úr prentaranum (jafnvel með inngangkaflann aftast en lokaorðin og heimildaskrána fremst;).

kveðjur úr "fannferginu" í Köben
Hallfríður Ósk

pirringur og hypersensitivar hænur

urrrrrr, ein frekar pirruð núna. Ætla ekkert að ræða ástæðuna frekar hérna í bili, alla vega ekki fyrr en það er alveg komið á hreint að það sé í raun ástæða til að vera pirruð. Kannski vitlaust að vera að stressa sig yfir einhverju sem kannski verður ekkert vandamál en geri það nú samt.

Mátti bara til með að deila þessu með einhverjum og þetta var nærtækasta leiðin.

En, jafnvel þegar allt virðist frekar ómögulegt geta fréttir á borð við eftirfarandi skemmt manni. Fann þetta á landbrugsavisen en þangað er hún víst komin frá extra bladet. Veit svo sem ekkert hversu áreiðanlegur sá fréttamiðill er en læt þetta samt flakka.

443 høns dræbt af barnegråd
Ifølge en kinesisk domstol kan barnegråd tage livet af høns. Derfor skal en far nu betale erstatning til en hønseejer.
Tidligere på året døde 443 høns pludselig på en gård i det østlige Kina. Nu får hønseejeren erstatning, fordi en domstol har givet ham ret i, at det var gråden fra en 4-årig dreng, der tog livet af hønsene.
Hønsemordet fandt sted, da den 4-årige dreng sammen med sin far skulle levere gasflasker til hønsefarmeren. En hund skræmte drengen så meget, at han løb over til hønsehuset og skreg i vilden sky i flere minutter.
Faderen til det grædende barn skal nu betale, hvad der svarer til godt 1300 kroner til hønseejeren, skriver Ekstra Bladet

Aldeilis frábært að sitja uppi með að þurfa að borga 13 þúsund kall bara af því að krakkagemlingurinn tók upp á því að fara að grenja. Vissi svo sem að hænur væru skrítnar skepnur og Kínverjar líka en þetta er nú dáldið langt gengið.
Kannski aukið hænsnaát sé ástæðan fyrir vaxandi paranoju og geðheilbrigðisvandamálum í mannlegu samfélagi. Þessi öfgakenndu stressviðbrögð hænsnanna smitast kannski út í kjötið. Hver veit.
Þetta er samt klárlega ekki ástæðan fyrir mínum paranojum og stressköstum. Ég ét afar lítið af hænsnum að jafnaði.

En jæja, best að hafa sig í bælið, komið langt fram yfir háttatíma hjá gömlu konunni. Stórfínt að þurfa ekki í skólann fyrr en eftir hádegi á morgun

Kveðjur úr miniútgáfu af hríðarveðri í Köben (skyldi annars reglan um átján bræður öskudags gilda hérna úti líka?? Þó það sé fínt að fá smá vetur vona ég eiginlega ekki)

Hallfríður

jæja

jæja, ætli ég sé ekki búin að hafa þessa krílamynd af mér nógu lengi efsta á skjá og rétt að bæta við.


Það er svo sem ekki meiningin að fara að fylla þetta blogg af myndum af sjálfri mér en ætla samt að bæta þessari við:


Svona rétt til að undirstrika breytinguna á þessum tuttuguogeitthvað árum á milli. Ekki það að þeir sem skoða þessa síðu vita svo sem allir hvernig ég lít út og hafa getað áttað sig á henni sjálfir en nú sést það sem sagt "svart á hvítu" ef svo má segja. Hvort breytingin er til batnaðar megið þið dæma sjálf; veit hvað mér finnst. Alla vega gott dæmi um hvernig krúttlegheit dvína með árafjölda.

Það kommentaði enginn um fullyrðinguna mína með að ég hafi verið fallegur grislingur, veit ekki alveg hvernig ég á að taka því:) Aftur á móti urðu umræður um klippinguna. Við því hef ég aðeins það að segja að ég er ekkert á leiðinni í klippingu á næstunni, er alveg langt í frá að nenna þannig að það er aldeilis ekki tímabært að spá í mismunandi klippingum...

En nóg um þetta og komið að fréttapistli.
Helgin síðasta var alveg hreint stórfín. Á föstudagskvöldið skruppum við Unnur á Old English Pub sem er uppáhaldspöbbinn okkar beggja hérna úti, vinur Unnar kom líka og við sátum og spjölluðum alveg til 12, þvílíkt úthald alveg:) Þegar maður verður að notast við strætó til að komast leiðar sinnar er bara ekkert annað í boði en að annað hvort drattast heim á þeim tíma eða djamma alveg til 6 og við vorum ekki alveg að nenna því í þetta skipti, enda er þessi bar ekki opinn svo lengi.

Á laugardagsmorguninn byrjaði ég á að kanna birgðastöðuna í ísskápnum hjá mér. Hún var vægast sagt heldur bágborin, birgðirnar samanstóðu af botnfylli í skyrdós og nokkrum hvítlauksgeirum. Þá ákvað ég að skella mér bara til útlanda, nánar tiltekið til hennar Hildar og guttanna hennar í Svíþjóðinni. Ísskápurinn hennar er alltaf mun girnilegri en minn:)
Þangað var ég komin um hádegið á laugardegi og helgin leið svo bara í mestu rólegheitum og afslöppun, eða eins miklum rólegheitum og hægt er á heimili þar sem eru tveir fjörugir og skemmtilegir guttar.
Á laugardagskvöldið var okkur boðið í sushi til vinafólks Hildar. Það er víst enginn maður né mönnum nema hafa prófað þess háttar fóður. Ég var nú afar vantrúuð á að þetta væri fæða sem mér líkaði en verð að segja að það kom bara skemmtilega á óvart þó það nái nú kannski ekki efst á fæðuvinsældalistann minn. Fékk reyndar nett sjokk þegar máltíðin var að hefjast og ég uppgötvaði að það var ætlast til að maður mokaði þessu upp í sig með prjónum; vanari að nota þá til annarra hluta. Prjónaskapur þessi gekk nú bara furðanlega verð ég að segja, bitarnir komust alla vega sína leið fyrir rest.
Eftir matinn var opnað fyrir sjónvarpið en þar var einmitt í gangi ein eurovision undankeppninn þeirra sænsku. Get nú ekki sagt að lögin þar hafi heillað mig mikið. Eða öllu heldur ekki flytjendurnir, man ekkert hvernig lögin voru. Flytjendurnir sem ég sá voru annars vegar rétt tvítugir "hypergay" (ok, kannski metro, ef það er þá ekki það sama) náungar, rétt skriðnir út úr idolinu. Hins vegar voru þetta langt gengnar í fertugt Carolutýpur með tilheyrandi dönsurum og vindstrekkingi í hárið. Af þeim bar alveg hún Nanne sem sumir Íslendingar kannast við úr norrænu evróvisionspjallþáttunum í fyrra. Þar var hún sem sagt fulltrúi Svía og sló að mínu mati öll met í tilgerðarlegheitum og sjálfsánægju. Það sorglega er að það kusu hana víst nógu margir til að hún á ennþá sjens á að komast í finalinn.

Núnú, ég missti sem sagt af íslenska euroinu en þið getið rétt ímyndað ykkur ánægjusvipinn á minni þegar ég kíkti á netið á sunnudagsmorguninn og sá að stór hluti íslendinga hafði fylgt mínum ráðum og kosið Eirík áfram. Vel valið:)

Eftir óheyrilegt bolluát og letilíf á sunnudaginn var svo haldið aftur til Köben og kvöldinu eytt í að horfa á upptökuna frá eurovisioninu. Held ég sé að breytast í eitthvað eurovisionfrík og nú langar mig alveg hrikalega til Finnlands á keppnina í vor. Sjáum til þegar nær dregur.
Maður er náttúrulega vanur að fera á fullu í sauðburði þegar keppnin er haldin þannig að það er eiginlega now or never ef svo má segja.

Held ég láti þetta duga í bili, ætla að horfa einu sinni enn á Eika og hafa mig svo í háttinn. Stefni að því að skrifa fljótt aftur til að þið þurfið ekki að hafa þessa mynd af mér fyrir augunum mjög lengi.

Alla vega, takk fyrir helgina Hildur og fjölskylda og náttúrulega aðrir sem ég hitti í þessari utanlandsferð. Sjáumst vonandi bara sem fyrst aftur

mvh
Hallfríður Ósk

spurning dagsins

Þekkiði gripinn??



















býsna fallegur grislingur bara ekki satt??

lata lata

Klappið frá Gunnfríði peppaði mig svo upp í að halda áfram að deila með ykkur skoðunum mínum á hlutum þó þær falli kannski ekki vel að því sem almennt er álitið gott og rétt að ég er alveg komin með nýja færslu í kollinn. Færslu sem er vissulega tengd þeirri síðustu en samt ekki. Hins vegar nenni ég ómögulega að pósta henni núna, eða eiginlega varla að blogga yfirleitt þannig að ég ætla í þetta skipti bara að deila þessu með ykkur:

ÉG ER Í KJÖRÞYNGD !ég kaus það að vera í þessarri þyngd og því er ég í kjörþyngd !

þetta er reyndar stolið af bloggsíðu sem ég rakst inn á um daginn og mér fannst þetta bara svo asskoti sniðugt.

Annað var það ekki í dag fyrir utan að allir verða að gera það fyrir mig að kjósa Eirík Hauksson í eurovision á laugardaginn. Fyrir utan að lagið er gott er maðurinn er bara endalaust flottur (og góður söngvari). Það rifjast alveg upp fyrir mér þegar ég sé atriðið af hverju ég er búin að vera svoooo skotin í honum síðan ég sá hann fyrst í eurovision, ca 8 ára gömul (ræðum ekkert fyrir hversu mörgum árum það var).
Kannski hann sé líka ástæðan fyrir því að ég varð ægilega skotin i öðrum rauðhærðum, síðhærðum sem líka söng vel mörgum mörgum árum seinna (svona "fjarska" skotin samt eins og öll mín skot hafa verið:). Spurning hvort það sé rauði lubbinn eða sönghæfileikarnir.
Ég er búin að horfa nokkuð oft á upptökuna undanfarin kvöld og er komin með nýtt mission í lífinu; ég ætla líka að vera svona töff í leðurbuxunum mínum þegar ég verð orðin svona gömul eins og Eiki er:D.
Það reyndar krefst þess að ég breyti kjörþyngdarskilgreiningunni minni, verð víst aldrei flott í leðurbuxum sem ég kemst ekki í nema í mesta lagi aðra skálmina á....

mvh
Frida

sunnudagspæling

Ég hef svona almennt ekki mjög mikið álit á listamönnum. Alla vega ekki þeim sem eru taldir mestu listamennirnir af listaelítu og snobbliði. Í fyrsta lagi virðist mér þeir oft vera sjálfhverfir og staðfastlega á þeirri skoðun að af því að þeir séu listamenn séu þeir hafnir yfir það að hugsa rökrétt og skynsamlega og allt eigi að snúast í kringum þeirra eigið tilfinningakjaftæði.
Gott dæmi um þetta er Sigurrósar (trúðarnir) meðlimirnir sem standa með grátstafinn í kverkunum með skælandi Bryndísi Schram sér til halds og trausts fyrir framan vinnuvélar í Mosfellsbænum eða einhvers staðar þar um bil og mótmæla vegalagningu því að umferðarhávaðinn muni trufla þeirra viðkvæmu listamannssálir og þeir geti því ekki samið "tónlistina" sína lengur. "So be it", hættiði þá bara að semja eða farið eitthvað annað og fjandinn vorkenni ykkur. Þið eruð hreyfanlegir og vegurinn á eftir að auðvelda ykkur að komast burt!
Ég hef svo sem enga skoðun á þessum vegi, veit ekki einu sinni nákvæmlega hvar hann er en fólk á Reykjavíkursvæðinu sem og annars staðar vill víst gjarnan komast frá A til B og til þess þarf vegi ekki satt??
Alla vega, að standa skælandi fyrir framan verktakann sem hefur ekkert með ákvarðanatökuna að gera og trufla hann í að vinna vinnuna sína finnst mér bara ekki rétta leiðin til að koma skoðunum sínum á framfæri.

En aftur að listamönnunum. Það virðist nefnilega líka almennt gilda að því ljótari eða leiðinlegri sem mér finnst listin vera þeim mun frábærari og betri list á hún að vera. Gott dæmi um þetta er fyrrnefnd Sigurrós; held ég færi ekki á tónleika með þeim nema vera borgað þokkalega fyrir það.
Annað gott dæmi er þetta: http://www.mbl.is/mm/frettir/frett.html?nid=1252767
Hvernig í ósköpunum getur þetta verið áhrifamesta listaverkið í samfélagi sem telur sig almennt samanstanda af tiltölulega vitibornu fólki. Ég geri mér grein fyrir því að fólk hefur misjafnan smekk en ég neita alveg að trúa því að það sé virkilega til fólk sem finnst hlandskálar fallegar!

Reyndar leiðir þetta allt til þeirrar niðurstöðu að háelítulistamenn eru snillingar á sinn hátt. Ekki í listsköpun heldur í að telja missnobbuðu fólki trú um að það sem þeir skapa með sínum viðkvæmu sálum sé list, OG gífurlegra peninga virði, þrátt fyrir að vera bæði hreinlega ljótt og til einskis nýtilegt.

Ja Fussumsvei!

Kveðja
Hallfríður

(ps. þessir Sigurrósar dúddar eru sjálfsagt ekkert verri en margir aðrir "listamenn", eru bara þægilegt dæmi því þeir eru svo oft í fréttum fyrir einhver trúðslæti)

föstudagur

Mínar bestu hamingjuóskir með afmælið fær systursonurinn sem bara í gær var langminnsta barn sem ég hafði á ævi minni séð en er samkvæmt minni talningu ÞRETTÁN ÁRA í dag. Held ég hljóti að hafa ruglast einhvers staðar...getur ekki verið að hann sé orðinn svona fullorðinn
Svo fær Þorbjörg Helga sinn skerf af hamingjuóskum líkia. Man ekkert hvað hún er gömul, kann ekki að telja svona hátt, enda alveg nóg að vita hvenær afmælisdagurinn er.

En sjáiði nú þetta. Vísindavefurinn fær líka föstudagsverki.....:)

http://visindavefur.hi.is/

og enn að öðru.
Það er kalt úti, partý í kveld, Unnur og Magga ætla að koma og éta hákarlinn og harðfiskinn með mér ef sambýlingarnir skyldu enn ekki þora þegar þeir verða orðnir fullir:), ætlum samt að vera voða stilltar allar þrjár og ekkert að fara á djammið. Um helgina verður svo lesið (fjárhagurinn leyfir ekki aðra dægrastyttingu og svo á ég ekki hjól lengur og kemst þ.a.l. ekki eitt eða neitt með þægilegu móti)

óvenju stutt færsla núna til að bæta upp fyrir langlokuna síðast. Kom greinilega í ljós að það les enginn svona langar færslur - nema Sigríður systir, enda skuldbundin til þess vegna fjölskyldubanda. 2 eða 3 aðilar spurðu mig að því, eftir að ég birti færsluna hvenær ég hefði komið til Íslands og hversu lengi ég hefði verið. Veit reyndar ekki hvort þetta fólk allt les síðuna svona yfirleitt - engin afsökun samt

Fyrir utan föstudagssvör Vísindavefjarins mæli ég svo með umræðu um sauðfjársamninginn nýja á vef færeyingsins (http://blog.central.is/eng) , allir að taka þátt og myndir frá hundakrufningu á síðunni hjá dýralæknabaunanum litla (http://blog.central.is/unnur84) (linkur sem heitir hundakrufning neðarlega til vinstri)- svona lítur sem sagt schäfer hundur út að innan:)

Ja hérna, meira að segja stutta færslan orðin allt of löng, er greinilega óstöðvandi

bið að heilsa í bili
Frida:)

Þorramatur

Ef það er eitthvað sem getur komið manni í betra skap er það svipurinn á Svíum og Dönum þegar þeir finna lyktina af kæstum hákarl í fyrsta sinn:)
Þessi grey þorðu ekki einu sinni að smakka...ekki einu sinni harðfiskinn. Sjáum hvað gerist þegar þau verða komin í glas á föstudagskvöldið, kannski eykst kjarkurinn við það.

Annars sá ég frétt í dag sem mér fannst dáldið fyndin. Einhver Dani var skildist mér að áfrýja til hæstaréttar dómi sem hann fékk fyrir að skjóta ökukennara að mig minnir í höfuðið. Byggði hann vörnina á því að skotið hefði hlaupið af fyrir slysni. Hljómar svo sem alveg eins og eitthvað sem vel getur gerst, nema hvað skotin voru tvö...
Hverjar eru líkurnar á því að það hlaupi óvart tvö skot af byssu og bæði beint í höfuðið á fórnarlambinu?
Hæstiréttur mildaði ekki dóminn ótrúlegt en satt.

Annars er mest lítið að frétta hérna (nú tekur við fréttapistill af mér þannig að þeir sem nenna ekki að lesa svoleiðis hætta núna).
Flaug heim til Íslands 27. jan - átti það alveg skilið eftir hrakfarirnar og geðvonskuna á prófdaginn, brunaði beint á Þorrablót í Víðihlíð og skemmti mér alveg hreint bara bærilega. Það alskemmtilegasta við daginn var samt að sjá svipinn á pabba og mömmu þegar ég birtist, hafði bara alveg gleymt að láta þau vita að ég væri að koma;)
Sigríður var meðsek í plottinu og hafði beðið pabba að panta auka miða fyrir vinkonu sína og malaði stöðugt þegar hún var komin heim um þessa vinkonu sína sem væri að koma á blótið.
En alla vega var blótið gott og í framhaldinu komu svo bara dásamlegir letilífsdagar í Víðidalstungunni. Mamma náttúrulega dekraði við mig á allan hátt eins og henni einni er lagiðmeð eldamennsku og kökubakstri allt eftir mínum óskum. Svo var náttúrulega farið í húsin og hrossum og kindum klappað í gríð og erg. Brá mín er held ég frekar að braggast og ég held svei mér þá að Tíbrá hafi heldur stækkað síðan um áramót, er ekki alveg eins lítil og ljót og hún var þá. Svo sem engin fegurðardís en skítt með það.
Á fimmtudagskvöldi skrapp ég í Stórhól, var búin að ætla það lengi en er nú ekki sú duglegasta að fara í heimsóknir án þess að hafa brýnt erindi eins og margir kannski vita. Helst Sirrý og Júlli og Ásta frænka sem sitja uppi með mig í tíma og ótíma án þess að ég hafi nokkurt erindi. Í Stórhól var náttúrulega spjallað um rollur og búskap og sauðfjárrækt langt fram eftir kvöldi. Algjör snilld að koma á staði þar sem maður getur talað um rollur alveg út í eitt, takk fyrir mig bara.
Nú, á föstudegi var svo brunað suður í Borgarfjörð á þorrablót Búvest. Ekki amalegt að vera heima í viku og ná tveimur blótum. Svo gaman að hitta vinnufélagana aftur, verð víst að viðurkenna að ég sakna þeirra nú smá:) já, meira að segja Lunddælinganna sérvitru... Þetta blót tók reyndar enda alltof fljótt en mín var ekki alveg til í að hætta að skemmta sér og skellti sér bara á Kollubar og hékk þar fram að lokun og drattaðist þá heim í gististað til Sirrýar og Júlla sem sitja orðið uppi með mig þegar ég læt sjá mig á Hvanneyrinni. Enda svo sem nóg pláss hjá þeim ennþá:). Var svo sem ekkert margt um manninn né nein feikna stemming á barnum en að sjálfsögðu voru Óðinn og Unnsteinn þar - en ekki hvað. Ég held að þeir séu að hugsa um að koma út til DK og taka mig í kennslustund í bjórdrykkju og barferðum. Eru svoleiðis yfir sig hneikslaðir á mér að hafa bara þrisvar komið á A-vej og aldrei á einhverja aðra bari sem ég man ekki hvað heita en reikna með að skeri sig fyrst og fremst frá öðrum í hóflegri verðlagningu á bjór.
Laugardagurinn fór bara í áframhaldani letilíf (kannski með smá votti af heilsuleysi). Horfði á Spánverja rassskella Íslendinga í handbolta. Var svo sem alveg sama, hæstánægð með strákana eftir mótið þó frammistaðan hafi kannski ekki verið alveg að óskum í öllum leikjunum. Eftir stendur að þó að við eigum ekki besta handboltaliðið eigum við alveg ábyggilega það flottasta - og lang myndarlegasta þjálfarann:)
Seinniparturinn af laugardeginum fór svo aðallega í át. Júlli bakaði þvílíku hnallþórurnar með kaffinu, svo svakalegar að ég held ég hafi sjaldan komist í annað eins sykursjokk og er þó ýmsu vön í þeim efnum. Eftir þá veislu fór ég í afmælisveislu til Ísars Þorra (Ástufrænkusonar) og þar tók við nýr skammtur af alls lags veitingum. Var reyndar enn í svo miklu sykursjokki að ég lét brauðrétti og salöt duga, lagði hreinlega ekki í kökurnar. Á laugardagskvöldinu brunuðum við Sigríður svo í bæinn, lögðum okkur í nokkra klukkutíma hjá Ragnheiði og svo var það bara rútan út á völl um miðja nótt og flug kl. 7:15. Þetta er það versta við þessar heimferðir, er svo skelfing erfitt að þurfa út aftur. En þetta tekur vonandi einhvern tíman enda. Ég komst reyndar að því að það er afar gott að fljúga á sunnudagsmorgnum, var fátt í vélinni enda hafði ég tvö sæti út af fyrir mig og svaf eins og steinn alla leiðina þó það væri skítkalt í vélinni.

Hef svo lítið gert annað en sofa síðan en á morgun tekur alvaran við, næsti kúrs að byrja. Lítur miðað við planið út fyrir að vera mjög áhugaverður en verður víst bara að koma í ljós hvort hann stendur undir væntingum.

en, nóg í bili
læt heyra frá mér við tækifæri
Hallfríður

tölvudrasl, ekki mín deild

var búin að semja í huganum langan reiðilestur um heimskulegt tölvudrasl og ætlaði að setja hann hér inn. Komst svo að því eftir langa mæðu og margar tilraunir að síðan leit í raun allan tímann út eins og hún átti að gera eftir lagfæringar á linkum. Það var bara "previewið" sem sýndi hana alla ruglaða og reiðilesturinn því óþarfur, eða þarf alla vega ekki að vera eins reiður:) Ég eyddi löngum löngum tíma í gær að reyna að finna orsökina. Fullt af tíma farinn fjandans til, tími sem ég hefði kannski getað notað til að blogga, eða bara eitthvað (liggja í leti t.d. - hef reyndar gert það í miklum mæli hvort sem er).
Hins vegar er ég ekkert að nenna að blogga núna, ætla frekar að vita hvort hákarlinn minn slær ekki aðeins á geðvonskuna yfir þessu heimska tölvudóti sem ég skil ekkert í og leggjast svo í bælið og horfa á nokkra friends þætti þangað til ég lognast út af. Hvenær sem það nú verður. Einn dagur eftir í letilífinu og svo byrjar skólinn á miðvikudag.

kemur svo í ljós hvort ég skrifa eitthvað skemmtilegra næst. Þarf þess svo sem ekkert því það er aldeilis ekki markmiðið með þessari síðu að vera til skemmtunar fyrir fólk, nema þá í mesta lagi sjálfa mig (hefur reyndar ekki einu sinni náð því markmiði undanfarið).

fariði annars bara vel með ykkur (og takið eftir því að loksins kom færsla í eðlilegri bloggfærslulengd:)

Hallfríður