Er ekki rétt

að skrifa eina sauðfjárfærslu svona í tilefni þess að rollukallar á borð við Torfa Bergs (Anton Berg) eru farnir að líta hér við.

Sauðburður hefur eftir því sem ég best veit farið ágætlega fram í Víðidalstungu þetta vorið -vona alla vega að fólkið heima sé ekki bara að skrökva því að mér til að lina samviskubitið mitt yfir því að liggja í sólbaði í útlöndum í staðinn fyrir að vera heima í fjárhúsunum. Alla vega er fjöldi markaðra lamba að skríða á sjöunda hundraðið og er það í fyrsta skiptið í nokkurra áratuga búskaparsögu pabba sem lömbin eru svona mörg. Þessi fjölgun skrifast þó ekki á einhverja einstaka frjósemi, þó hún hafi vissulega verið betri en undanfarin ár, heldur einnig fjölgun á fóðrum. Það stefnir í með þessu áframhaldi að það verði einhvern tíman á næstu tveimur árum að byggja hrossunum út úr fjárhúsunum til að koma öllum ánum fyrir innandyra.

Ærnar voru svo yfirmáta kurteisar að taka lífinu með ró þar til hríðinni slotaði en tóku þá hressilega skorpu og eru víst ekki nema örfáar óbornar núna. Reyndar gæti sú staða haldist óbreytt í einhvern tíma þar sem síðasta ærin sást ganga þegar komið var fram undir miðjan febrúar og hrútarnir voru víst enn í þá! Er ekki sagt að betra sé seint en aldrei....

Litafjölbreytnin var með meira móti - Lalli stóð sig svo andskoti vel:) og ég held að pabbi hugsi með hryllingi til þess hvað verði mikið af flekkóttu í ásetningshópnum í haust. Hann getur þó alla vega huggað sig við það að botnóttu lömbin skyldu bæði vera hrútar og að það sé þokkaleg von til þess að fá vel hvítt undan flekkóttu ánum. Þ.e. ef honum tekst að koma í veg fyrir verulegan ásetning á flekkóttum hrútum. Botnóttu hrútarnir eru reyndar báðir sæðingar og þrílembingar í ofanálag þannig að það er spurning hvort hann geti neitað okkur Sigríði um að setja annan þeirra á ef þeir skyldu nú verða alveg kostagripir í haust.

Ég verð nú að láta fylgja mydnir með þessu öllu saman. Ég sýndi ykkur mynd af öðrum botnótta hrútnum um daginn og best að setja þá núna sýnishorn af skræpóttu Lallabörnunum:

Efri myndin er af tvílembingunum undan Flekku minni. Henni er eins gott að skila þeim af fjalli því ég ÆTLA að setja gimbrina á. Annars er ég þessa dagana að læra að búa mig alltaf undir það versta þegar kemur að skepnueigninni minni og hef því bjartsýnina í miklu hófi. Sérstaklega þar sem þessi litla Flekka fékk einhvern liðabólguvott um daginn en hún dafnar víst þokkalega þrátt fyrir það. Lömbin á neðri myndinni eru svo undan einhverri annarri Flekku sem ég kann ekki frekari skil á. Ekkert mjög leiðinlegt að fá líka móflekkótt í hópinn en Lalli er einmitt undan einu móflekkóttu ánni og svo honum sæðingastöðvar Rektor. Ég stóð yfir þeim á sæðingastöðinni einn morguninn til að tryggja að ég fengi örugglega strá úr honum. Mikið á sig lagt sem sagt en algjörlega þess virði. Verð nú reyndar að taka það fram að hann Lalli var aldeilis ekki bara settur á fyrir litinn, hann stigaðist líka alveg hreint prýðilega og er í ofanálag alveg einstaklega skemmtileg skepna í umgengni. Líklega verður notkun á honum samt ekki til að gera fjárstofninn okkar fjörugri eða léttrækari...

Það gengur þó ekki allur búskapur í Víðidalstungu jafn vel þetta vorið og sauðfjárbúskapurinn, alla vega er ekki mikið lán yfir hrossaræktinni hjá mér. Ég fæ sem sagt ekki folald þetta árið því Brá minni var lógað fyrir viku síðan en hún átti enn eftir u.þ.b. mánuð í köstun. Drullusárt og svekkjandi alveg hreint en varð ekki undan því vikist, ekki hægt að horfa upp á hana veslast upp. Helvítis spatt. Í þessu basli öllu saman kom hins vegar enn og aftur í ljós hvað ég á ofsalega góða að heima í sveitinin minni, bæði fjölskyldu, vini og nágranna. Það gekk maður undir manns hönd við að reyna að gera það skásta úr hlutunum úr því sem komið var og þó það dygði ekki til í þessu tilfelli þá kann ég alveg virkilega að meta alla hjálpina. Takk öll sömul og knús á ykkur.

Það hefur af þessum sökum verið heldur dapurlegt upplitið á mér undanfarnar vikur og í fyrsta skiptið á ævinni held ég er ég hálf fegin að hafa ekki verið heima hjá mér. Samt bara hvað þetta varðar, finnst enn jafn andstyggilegt að hafa misst af sauðburðinum.

En nóg í bili, kominn háttatími og rétt að enda þessa langloku á tveimur myndun af Brá. Önnur er tekin í fyrra sumar þegar hún var nýköstuð en hin var tekin fyrr í vor og þar er hún að kljást við dótturskrípið sitt hana Tíbrá. Hún verður nú, sem eina afkvæmi móður sinnar, undir mikilli pressu að standa sig hvað varðar vilja og dugnað. Enn sem komið er virðist hún vera lík mömmu sinni í skaplyndi en af fenginni reynslu er best að vera hæfilega svartsýnn og láta duga, svona til að byrja með alla vega, að setja markið á að hún nái tamningaaldri svona yfirleitt. Sem sagt vona það besta en búa sig undir það versta því hið góða skaðar aldrei (er máltækið ekki einhvern veginn svona annars?)

Sveitalubbinn býður góða nótt (súr og svekktur en hefur þó tekið stórstígum framförum í eldamennsku frá síðustu færslu)

Heiðursborgarinn

í Víðidalstungu þessa dagana er (og Þórunn, þessi færsla er bara um sauðfé þannig að þú getur hætt núna) ...

...ær númer 01-571 sem af einhverjum undarlegum ástæðum hefur aldrei fengið nafn þrátt fyrir að eiga það svo sannarlega skilið.

Þetta er sem sagt sex vetra Húnsdóttir (frá Hesti) sem verður í haust ef öll lömbin skila sér búin að skila okkur einum 18 lömbum til nytja - og á vonandi eitt-tvö ár eftir enn.

Hún var tvílembd sem gemlingur hefur ef mig misminnir ekki því meira (er ekki með bókhaldið með mér hérna úti) verið þrílembd síðan, þar til nú þegar það komu fjögur. Alltaf hefur hún gengið með öll lömbin og skilað þeim heilum og prýðilega þroskuðum að hausti. Í fyrra villtist reyndar eitt undan snemma sumars en það kom ekki að sök þar sem það var prýðilega slátrunarhæft að hausti. Eitt árið reiknaðist okkur til að ef öllum lömbunum hefði verið slátrað og öll verið með sömu kjötprósentu og það sem var slátrað hefðu afurðirnar verið ríflega 50 kílóa fall og það er nú bara býsna gott á okkar mælikvarða alla vega. Ekki þarf heldur að kvarta yfir flokkuninni, yfirleitt R eða U hjá þeim fáu lömbum sem er slátrað og hin mælast alveg þokkalega. Eins og gefur að skilja er hún að sjálfsögðu alltaf sædd ef tækifæri gefst og við vorum einmitt svo heppin þetta árið að hún var að ganga á sæðingadegi og eru fjórlembingarnir undan Ljúf frá Ytri Skógum. Eitt lambið var reyndar vanið undan og hún gengur því með þrjú eins og hún er vön.

Hún virðist ætla að skila frjóseminni prýðilega til dætranna (hef þó ekki gert nákvæma úttekt á því enn) og svo verður bara spennandi að sjá hvernig sonardæturnar standa sig.

Svo er þetta líka lang lang langfallegasta kindin í húsunu. Stór og langvaxin, reyndar ekki sérstaklega lágfætt og alveg sérlega vel og fallega hyrnt. Takið svo sérstaklega eftir "ertu ekki örugglega að koma til að gefa mér nammi" svipnum á henni á myndinni.(held við séum andlega skyldar) hún veit alveg að hún er best og fær það sem hún vill þegar hún vill.

Þegar þær verða allar farnar að skila afurðamagni á borð við þessa verð ég sátt sérstaklega ef flokkunin yrði örlítið betri en hún gefur. Held samt að maður yrði kannski nett geðveikur í sauðburði með 300 fjórlembur og tæplega 90 tvílembda gemlinga....

En, best að fara að einbeita sér að líftækninni, þarf að læra hvernig ég get nýtt tæknina til að flýta fyrir því að ná þessu markmiði...

Kveðja

Sveitalubbinn, staðsettur í Kaupmannahöfn líkamlega séð en þið getið líklega giskað á hvar hugurinn er

P.s. Helgi ég er búin að svara kommentinu þínu hérna fyrir neðan. Ákvað að svara bara í kommenti, nennti ekki að spandera einni færslu enn á þessa vitlausu ályktun

algjör snilld...

Ég veit ekki hvað þið sem skoðið síðuna mina gerið mikið af því að kíkja á síðurnar sem ég er með hlekki á hérna til hliðar en núna skuluð þið öll sömul alveg endilega kíkja á síðuna hennar Ingveldar.
Þetta er alveg hreint ótrúlega fyndið og spurning hvort þarna sé komið nýtt sóknarfæri fyrir íslenska sauðfjárbændur, alla vega þá sem eru með kollótt fé

Kveðja
Sveitalubbinn í hláturskasti:)

Í framhaldi af síðustu færslu

þá er rétt að taka það fram að gæðastýringarálag er nú þegar greitt út á vöðvaflokk O, svo gáfulegt sem það nú er.
Ályktunarparturinn sem ég er n.b. ennþá reið yfir hljóðar sem sagt upp á að fundurin leggi það til að gæðastýringarregelugerðinni verði breytt þannig að greitt verði út á alla flokka nema vöðvaflokk P og fituflokk 5, sem sagt, greitt verði út á 99,4 % framleiðslunnar ef ég hef reiknað rétt. Ég sem hélt að þetta gæðastýringarkerfi ætti að hvetja bóndann að framleiða betri vöru í samræmi við markaðinn á hverjum tíma, leggja sig meira fram við framleiðsluna og að sjálfsögðu að vera í samræmi við það ræktunarmarkmið sem unnið er eftir á hverjum tíma. Ef þetta kemst í gegn verður það svo sem í samræmi við sumt annað sem setja má út á í framkvæmdinni á þessu annars að mörgu leiti ágæta kerfi

Ég leit að gamni mínu yfir ályktanadrögin sem voru send inn á fundinn og sá þar, eins og mig grunaði reyndar, að það voru sveitungar mínir í félagi sauðfjárbænda í Vestur Húnavatnssýslu sem sendu inn ályktun um að fara að greiða út á fituflokk fjóra. Skapið batnaði nú svo sem lítið við það að fá þann grun staðfestan. Að vísu mega þeir eiga það að ályktunin hjá þeim hljóðaði aðeins upp á að bæta E4 og U4 við og þá á þeirri forsendu að það væri jú ekki síðri framleiðsla en t.d. O1 eða O3+ sem ég get prýðilega vel samþykkt. Hins vegar stend ég föst á því að rétta leiðin til að losna við þetta misræmi hefði verið að henda O flokknum algjörlega út úr gæðastýringargreiðslunum og jafnframt halda fituflokk fjórum utan við sama hvaða vöðvaflokk hann fylgir.
En í staðinn var farið nánast eins langt og hægt var í hina áttina og samþykkt að leggja það til að skrokkar sem flokkast í O4 verði skilgreindir sem gæðaframleiðsla og framleiðandinn eigi skilið að fá greitt sérstaklega út á þá.
Ályktunin eins og hún var send inn á fundinn hefði þó verið skömminni skárri þó hún hefði ekki verið góð.

En nóg um það. Ég var ekki fulltrúi og þýðir því lítið fyrir mig að vera að þenja mig neitt

Bestu kveðjur frá Sveitalubbanum með eyrnabólgu í Köben (var alveg búin að gleyma hvað það er óþægilegt, eyrnabörn eiga ALLTAF alla mína samúð)

Hmmmm.....

....kannski bara best að ýta kirkju/trúarumræðunni aðeins neðar. Er aldrei gott að vera að tjá sig um eitthvað sem er of óljóst og ómótað í kollinum á manni til að maður geti rætt það skammlaust. Vil líka halda mig við þá stefnu sem ég hef reynt að hafa að leiðarljósi að þegja bara ef ég hef ekkert að segja og ég hef í sjálfu sér ekkert að segja um þessi mál að svo stöddu þó ég hafi eitthvað verið að myndast við það í gær. Alla vega, búið með þessar pælingar í bili, svona opinberlega a.m.k.

Annars er svo sem lítið að segja. Var rétt í þessu að setja inn link á nýju XD síðuna sem var verið að opna bara í gær eða fyrra dag. Er reyndar ekki búin að skoða hana mikið en lítur vel út við fyrstu sýn alla vega. Gaman að skoða myndasyrpuna sem heitir "hin hliðin á landsfundi", fær mann bara til að langa að fara aftur á svoleiðis samkomu. Húnvetningar eiga meira að segja sinn fulltrúa í myndasyrpunni, sá er þó ekki í ræðustól heldur að sinna brýnni erindum:)

Setti líka inn linka á síðurnar hjá Bændablaðinu og Landssamtökum sauðfjárbænda. Var reyndar efins um LS síðuna. Hún er náttúrulega í fyrsta lagi dáldið hrá ennþá sem þarf þó ekki að vera frágangssök þar sem það stendur vonandi til bóta. Nei efinn kom til af því að ég varð svo fjúkandi vond þegar ég sá eina ályktunina sem var samþykkt á aðalfundinum um daginn, eða réttara sagt hluta af einni ályktuninni sem mér finnst bara arfavitlaus og úr öllum takti við ræktunarmarkmið og þörfina á að aðlaga framleiðsluna að kröfum markaðarins. Hins vegar voru greinilega ýmsar ágætar ályktanir samþykktar þannig að ég ákvað að láta síðuna fljóta inn út á það og vona bara að þessi eini ályktunarpartur komist aldrei neitt lengra.

Heilsufarið fer skánandi, verst að þessi pestarskítur hefur tafið mig við lesturinn (ég get alla vega reynt að telja mér trú um að ég hefði lesið í gær og fyrradag ef ég hefði verið frískari). Þrátt fyrir batnandi heilsu voru afköstin reyndar minni í dag en ég hefði viljað en við hverju er að búast þegar lesefnið inniheldur setningar á borð við þessa: "Two-month-old Itgb6+, Itgb6-Tg(ITGB6FL) and Itgb6-Tg(ITGB6777T mice have markedly reduced levels of Mmp12 expression compared with Itgb6- and Itgb6-Tg(ITGBD140A) mice". Frekar auðvelt að tapa einbeitingunni yfir svona texta og því er ég ekki búin að lesa nema brot af því sem ég ætlaði mér að vera búin með fyrir morgundaginn. Þrátt fyrir það hef ég líklega sjaldan eða aldrei verið búin að lesa jafn mikið á þriðja degi annar og núna, hefur aldrei verið mín sterka hlið að byrja að læra á sama tíma og það er byrjað að kenna mér.

En jæja, nú er ég búin að eyða svo löngum tíma í að blogga til að það sé orðið nokkuð ljóst að ég les ekki meira í kvöld og því best að hafa sig í háttinn. Er ekki einu sinni viss um að ég hafi rænu á að drekka bjórinn sem ég á inni í ísskáp, síðasta bjórinn í fyrstu og líklega jafnframt seinustu bjórkippunni sem ég kaupi mér í þessum mánuði - taktu eftir því Óðinn (NB ég er ekki heldur búin að kaupa mér bjórkassa eða staka bjóra, í þessum mánuði hef ég ekki keypt annað áfengi en þessa sex Carlsberg og geri aðrir betur búandi í Danaveldi).

Eða jú, kannski ég skelli þessum síðasta í mig, hann gæti verið alveg að fara að skemmast.

Batnandi sveitalubbinn býður góða nótt og biður að heilsa í bili

landbrugsavisen

....virkar fínt þegar maður er andlaus og nennir ekki að blogga neitt sem krefst umhugsunar en langar að blogga samt. Kemur oft eitt og annað þar sem mér finnst skemmtilegt og/eða áhugavert.

Má svo sem vel vera að Bændablaðið hafi verið á undan mér með þessa frétt eins og þessa um nautasæðishárkúrinn en læt hana flakka hérna inn samt.

Vegarollur eru sem sagt víðar vandamál en á Íslandi en þarna virðist vandamálið ekki vera að það sé keyrt á rollurnar heldur að þær klára saltið sem þjónar þá vitanlega ekki lengur hlutverki sínu sem hálkueyðir (eða þannig skilur mín takmarkaða dönskukunnátta þetta).
Frekar fáránlegt dæmi samt því við hverju býst fólk eiginlega þegar það er blandað melassa saman við saltið, þetta er eins og að auglýsa frían bjór einhvers staðar þar sem er ekki er talið æskilegt að Óðinn og Unnsteinn láti sjá sig. Ekki rétta leiðin til að halda skepnum frá vegunum sem sagt.
Hann hefur pottþétt ekki verið með mikla þekkingu á skepnum sá sem fann upp á þessari snilldarlausn...

Ekki það að það þarf svo sem engan melassa til að fé vilji sleikja salt af vegum en hann bætir alla vega ekki ástandið.

Svo finnst mér þessi líka dáldið góð. Engin spurning að mannræfillinn hefði aldrei reynt þetta nema af því að þetta var DANSKT bacon, ekkert annað bacon gæti mögulega verið áhættunnar virði...
Það eru greinilega fleiri en Íslendingar sem eru sannfærðir um að þeir framleiði bestu landbúnaðarvörur í heimi.
Alla vega sat ég í tvo klukkutíma í dag og hlustaði á forsvarsmann danskra kjötframleiðenda útskýra af hverju danskt svínakjöt er betra en svínakjöt annars staðar úr heiminum. Ég ætla svo sem ekkert að taka neina afstöðu til þess hvort það sé rétt. Mér finnst svínakjöt tæplega vera mannamatur fyrr en það er búið að salta það og reykja hæfilega mikið og eftir svo mikla meðhöndlun efast ég um að maður finni mikinn bragðmun eftir því hvar svínið var ræktað.
Það skal þó viðurkennt að það er að mínu mati alltaf plús ef maður getur verið nokkuð viss um að svínið hafi verið alið við sæmilega "svínúðlegar" aðstæður og ekki verið fóðrað með miklu magni af erfðabreyttu fóðri, hormónum né lyfjum þó það komi ekki endilega fram í bragðgæðum. Þannig að ef danskurinn hefur rétt fyrir sér í því að fyrrnefnd atriði séu undir betri control og strangari löggjöf hér en víðast annars staðar þá get ég alveg tekið undir að danskt svínakjöt sé betra en annað.

Ljósi punktur dagsins er að svínafyrirlestrunum í skólanum er lokið í bili en þó gætuð þið enn átt von á bloggi um svínakjöt þar sem ég er enn ekki búin að hafa það af að klára að éta svínshelvítið sem mér áskotnaðist um daginn. Er að safna kjarki í næsta skammt og það gæti vel orðið tilefni til bloggs þegar þar að kemur. Eða alla vega þegar síðasti skammturinn verður kláraður og ég get farið að éta kjöt aftur:)

Segjum þetta gott í bili
sveitalubbinn býður góða nótt úr svínslegum vornæðingnum í Köben

ps. Verð að monta mig af því að ég skilaði skattframtalinu mínu rúmum klukkutíma áður en almennur framtalsfrestur rann út í gærkvöldi og var samt búin að tryggja mér frest til 28. mars. Ekki oft sem það gerist að ég klári eitthvað og skili fyrr en ég nauðsynlega þarf...